الابتسامةُ السّادسةُ 6
By سلیمانی - دبیر برگزیده جشنواره روشهای نوین تدریس عربی
الابتسامةُ السّادسةُ 6قالَ الطِّفلُ لِوالِدِهِ متعجِّباً: « عجباً مِن والِدِ صديقي! »
كَمْ هو بخيل!؟ أقامَ الدُّنيا عِندَما اِبتَلَعَ صَديقى درهماً.»
الترجمة:
كودك با تعجّب به پدرش گفت: از پدر دوستم تعجّب مي كنم.
چقدر خسيس است!؟ دنيا را به هم ريخت وقتي دوستم يك سكّه يك درهمي بلعيد.»
This entry was posted on آگوست 16, 2007 at 2:07 ق.ظ and is filed under کارگاه ترجمه. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
